Επιθυμούμε και μιλάμε για την ψηφιακή διακυβέρνηση, αλλά τι σημαίνει αυτό; Περισσότερες δημοκρατικές αποφάσεις ή αποτελεσματικότερη διαχείριση του λαού;

Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται πόσο μπορεί να επηρεάσει η τεχνολογία και ειδικότερα η πληροφορική τη δημοκρατία, σκέφτονται την ηλεκτρονική ψηφοφορία και τις εκλογές, πιθανά και την υπόθεση Cambridge Analytica στις ΗΠΑ. Υπάρχουν πολλά περισσότερα, ειδικά για τα κυβερνητικά κόμματα και όσους οργανισμούς επιθυμούν να κυβερνούν.

Αυτό που συνέβη με την Cambridge Analytica και το Facebook δεν είναι καινούργιο. Το 2009, οι υποστηρικτές του Μπαράκ Ομπάμα επικροτήθηκαν για τη χρήση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης και των αναλύσεων δεδομένων για να ενθαρρύνουν τους εθελοντές σε ολόκληρη την Αμερική να προωθήσουν την εκστρατεία και τους τοπικούς υποψηφίους. Το πρόβλημα δεν είναι η τεχνολογία, είναι ποιος την χρησιμοποιεί και πώς.

Ως κοινωνία, πρέπει να αποφασίσουμε πώς και πότε πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις τεχνολογίες για τη δημοκρατία και τη διακυβέρνηση. Οι τεχνικές και οι τεχνικές ανάλυσης δεδομένων που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος για τις εκλογές μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την κατανόηση, την εξυπηρέτηση και τη διοίκηση, διαφανώς ή με άλλο τρόπο. Επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συγκεντρωθεί η εξουσία ή να διανεμηθεί, να εκπαιδευτεί ή να χειραγωγηθεί ο λαός και να διαβρωθεί το όραμα για την μελλοντική αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Σήμερα υπάρχουν πληθώρα τεχνολογιών για να προσκαλέσουν και να επιτρέψουν μεγαλύτερη συμμετοχή του λαού στα κοινά. Ταυτόχρονα κυβερνήσεις και οργανισμοί έχουν πειραματιστεί με την αυξανόμενη αφοσίωση μας στο διαδίκτυο και έχουν υλοποιήσει δημιουργικούς τρόπους συλλογής πληροφοριών για εμάς. Ωστόσο, θα έπρεπε αναρωτηθούμε:

  • Πώς θα διαχειριστούν τα δεδομένα που συλλέγονται και πώς θα αξιοποιήσουν τις ιδέες και τις επιθυμίες του λαού;
  • Πώς θα διαχειρισθούν τα δεδομένα προς όφελός τους για την υλοποίηση των κυβερνητικών πολιτικών και σχεδίων τους;

Η συνεχής άνοδος εργαλείων ηλεκτρονικής ψηφοφορίας θα καταστήσουν δυνατή την έλευση της άμεσης δημοκρατίας. Στην άμεση δημοκρατία θεωρητικά, οι πολίτες θα μπορούν να ψηφίσουν για όλα, από ένα ζήτημα πολιτικής σε κάθε νομοσχέδιο πριν και ενώπιον του κοινοβουλίου. Σε μια άλλη της εκδοχή, την συνεργατική δημοκρατία θα μπορούμε μέσω αντιπροσώπου μας, να τον εμπιστευόμαστε για να πάρει αποφάσεις για εμάς. Ίσως σε κάποιον που καταλαβαίνει το θέμα καλύτερα από εμάς – έναν επαγγελματία πολιτικό, αν θέλετε. Αυτό περίπου που συμβαίνει σήμερα, όχι ηλεκτρονικά, μα που οι λάτρεις του blockchain μας διαβεβαιώνουν ότι αυτό θα είναι πλέον ασφαλές και αδιάψευστο ηλεκτρονικά.

Αυτά τα εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκλογές ή για να ενισχυθεί η συμμετοχή του λαού και να αναπτυχθεί η ανοικτή κυβέρνηση. Η χρήση αυτών των εργαλείων για εκλογές ή και για δημοψηφίσματα, θα κατανέμουν την ευθύνη καθώς και τον πολιτικό κίνδυνο. Όταν συνδυαστούν με την ανάλυση δεδομένων, μπορούν επίσης να μας βοηθήσουν να εκτιμήσουμε και να αυξήσουμε τον τρόπο αντιπροσωπευτικότητας μιας διαδικασίας διαβούλευσης με την κοινότητα και εμπλοκής των ενδιαφερομένων μερών.

Η ψηφιακή δημοκρατία για την κυβέρνηση δεν αφορά μόνο την ηλεκτρονική δέσμευση. Δεν θα συμμετάσχουν όλοι ηλεκτρονικά. Πρόκειται για την ενσωμάτωση συστημάτων και διαδικασιών εντός των κυβερνήσεων, έτσι ώστε ανεξάρτητα από το πώς κάποιος συμμετέχει στις κυβερνήσεις να μπορούν να ακούν, να κατανοούν και να εμπλέκουν αποτελεσματικότερα τον λαό, την κοινωνία.

Πρόκειται για το σχεδιασμό συστημάτων και διαδικασιών που βοηθούν τους εκλεγμένους αντιπροσώπους να οδηγούν, να εξυπηρετούν δημόσιους οργανισμούς και όπου χρειάζεται, να κυβερνούν. Μα τελικά, αυτό θέλουμε να κάνουν;

Δυστυχώς η δημοκρατία για τον 21ο αιώνα, διαταράσσεται μιας που οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν αυτά τα νέα εργαλεία για να ηγηθούν και να χαλιναγωγούν αποτελεσματικότερα τον λαό.

Η διακυβέρνηση του 21ου αιώνα έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους υπουργικούς συμβούλους, τους υπεύθυνους πληροφόρησης, τους τεχνολόγους,  τους ψηφιακούς αξιωματικούς και τους διαχειριστές επικοινωνίας να κατανοήσουν τις διαθέσιμες τεχνολογίες και πρακτικές για να βοηθήσουν τις κυβερνήσεις να ηγηθούν και να κυβερνήσουν και ταυτόχρονα να επηρεάζουν την διάθεση και την ψυχολογία.

Φανταστείτε πόσο επικίνδυνο είναι να πιστεύουμε και να υπερασπιζόμαστε μια λαθεμένη πολιτική απόφαση και αυτό επειδή ωφελεί ένα λόμπι που διόρισε την κυβέρνηση μας,  για τους δικούς της σκοπούς! Ίσως αυτό που συνέβαινε σε εθνικό επίπεδο τώρα σε παγκοσμιοποιημένο.